بررسی نقش راهبران در کیفیت آموزشی مدارس ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، تبیین نقش و اهمیت جایگاه راهبران آموزشی و تربیتی در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری در مدارس ابتدایی است. با توجه به تغییرات نوین در نظام تعلیم و تربیت و ضرورت گذر از نظارت های سنتی و بازرسی محور به سمت نظارت های بالینی و راهبردی، نقش راهبران آموزشی به عنوان تسهیل گران آموزشی بیش از پیش برجسته شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی اسناد بالادستی و پیشینه های پژوهشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که راهبران آموزشی با ایفای نقش هایی همچون «مشاور حرفه ای معلمان»، «ناظر کیفی فعالیت های کلاسی» و «عامل پیوند دهنده میان ستاد و صف»، تاثیر مستقیمی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و توانمندسازی حرفه ای معلمان (به ویژه معلمان تازه کار و شاغل در مناطق محروم یا مدارس چندپایه) دارند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که حضور فعال راهبران آموزشی منجر به اصلاح الگوهای تدریس، رفع چالش های مدیریت کلاس و در نهایت تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش می شود. در پایان، پیشنهادهایی جهت تقویت جایگاه سازمانی و تخصصی کردن دوره های مهارت افزایی برای این گروه از متخصصان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

راهبران آموزشی ، کیفیت آموزشی ، ابتدایی