ضرورت بکارگیری روش های متنوع ارزشیابی در بهبود فرآیند یاددهی و یادگیری

این پژوهش با هدف تبیین اهمیت ارزشیابی آموزشی و نقش روش های متنوع ارزشیابی در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری انجام شده است. ارزشیابی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، در صورتی که صرفا به نمره دهی پایانی محدود شود، قادر به انعکاس واقعی یادگیری و توانمندی های فراگیران نخواهد بود. ازاین رو، پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و از نوع مطالعات مروری، به بررسی دیدگاه ها و یافته های پژوهشی مرتبط با ارزشیابی تکوینی، عملکردمحور و یادگیری محور پرداخته است. نتایج بررسی منابع علمی نشان می دهد که استفاده از روش های متنوع ارزشیابی، ضمن توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان، زمینه یادگیری عمیق، افزایش انگیزش تحصیلی و کاهش اضطراب آموزشی را فراهم می کند. همچنین ارزشیابی مستمر و مبتنی بر بازخورد توصیفی، نقش موثری در خودتنظیمی، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان در یادگیری دارد. یافته ها حاکی از آن است که ارزشیابی اثربخش نه تنها ابزاری برای سنجش عملکرد دانش آموزان، بلکه وسیله ای برای بهبود کیفیت تدریس و تصمیم گیری آگاهانه معلمان به شمار می آید. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که تحقق ارزشیابی یادگیری محور مستلزم تغییر نگرش از فرهنگ نمره محوری، توانمندسازی معلمان و حمایت نظام مند سیاست گذاران آموزشی است. توجه جدی به ارزشیابی پژوهش محور می تواند به ارتقای کیفیت آموزش و تحقق عدالت آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی اثربخش ، یادگیری ، بازخورد توصیفی ، تنوع