تبیین جایگاه شخصی سازی آموزش در نظام های آموزشی معاصر

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در پاسخ گویی به تفاوت های فردی فراگیران و تبیین جایگاه شخصی سازی آموزش در نظام های آموزشی معاصر انجام شده است. با توجه به تنوع گسترده یادگیرندگان از نظر توانایی های شناختی، سبک های یادگیری، انگیزش و پیش زمینه های فرهنگی، رویکردهای آموزشی یکنواخت کارایی لازم را نداشته و در بسیاری موارد منجر به افت تحصیلی و نابرابری آموزشی می شوند. این پژوهش با رویکرد مروری نظام مند، به بررسی و تحلیل مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با تفاوت های فردی، آموزش شخصی سازی شده و فناوری های نوین آموزشی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که شخصی سازی آموزش، از طریق تنظیم محتوا، روش تدریس، سرعت یادگیری و ارزشیابی متناسب با ویژگی های هر فراگیر، می تواند موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش و تقویت یادگیری معنادار شود. همچنین، فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، سامانه های یادگیری تطبیقی و تحلیل داده های آموزشی، ابزارهایی موثر برای شناسایی تفاوت های فردی و طراحی مسیرهای یادگیری اختصاصی فراهم می کنند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش شخصی سازی شده مبتنی بر فناوری، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، نقش مهمی در تحقق عدالت آموزشی و توانمندسازی فراگیران ایفا می کند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، ناآمادگی معلمان و کمبود زیرساخت ها، ضرورت توجه پژوهش محور و سیاست گذاری آگاهانه را برجسته می سازد. در مجموع، نتایج نشان می دهد بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین می تواند زمینه ساز تحول اثربخش و عادلانه در آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، فناوری ، فناوری آموزشی ، تفاوت های فردی ، شخصی سازی آموزش