کاربرد فناوری های هوشمند در تقویت قابلیت های پژوهشی و اکتشافی یادگیرندگان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_13816

تاریخ نمایه سازی: 21 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در عصر حاضر که تولید دانش و حل مسائل پیچیده به یکی از مهم ترین شایستگی های فردی و اجتماعی تبدیل شده است، پرورش مهارت های پژوهش و کاوشگری در دانش آموزان به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام های آموزشی پیشرو مورد تاکید قرار گرفته است. این مهارت ها که شامل پرسش گری، جست وجوی اطلاعات، تحلیل داده ها، نقد منابع و ارائه نتایج می شوند، دانش آموزان را برای مواجهه با دنیایی نامطمئن و پویا آماده می سازند. با این حال، آموزش سنتی این مهارت ها اغلب با چالش های عملی مانند دسترسی محدود به منابع غنی، کمبود زمان برای راهنمایی فردی هر دانش آموز در فرآیند پیچیده پژوهش و تمرکز بر محصول نهایی به جای فرآیند یادگیری مواجه بوده است. در این میان، هوش مصنوعی با قابلیت های منحصربه فرد خود، به عنوان یک همراه و تسهیل گر هوشمند می تواند تحولی اساسی در این حوزه ایجاد کند. هوش مصنوعی می تواند فرآیند پژوهش را با ارائه دسترسی هوشمند و طبقه بندی شده به منابع اطلاعاتی معتبر بر اساس سطح درک و موضوع مورد علاقه هر دانش آموز، شخصی سازی نماید. ابزارهایی مانند دستیاران پژوهشی هوشمند مبتنی بر پردازش زبان طبیعی می توانند به دانش آموزان در پالایش سوال تحقیق، پیشنهاد روش شناسی مناسب و حتی شناسایی شکاف های دانش کمک کنند. همچنین، پلتفرم های تحلیلی مبتنی بر یادگیری ماشین می توانند به دانش آموزان در کاوش الگوهای پیچیده در داده ها، آزمون فرضیه ها و ایجاد تصاویر داده نمای گویا یاری رسانند و حتی محیط های شبیه سازی شده را برای آزمایش ایده ها در شرایط کنترل شده فراهم آورند. اما مساله اصلی و نیازمند تامل این است که چگونه می توان از این فناوری به گونه ای استفاده کرد که نه تنها انجام پژوهش را تسهیل نماید، بلکه خود فرآیند تفکر انتقادی، خلاقیت و حس کنجکاوی را در دانش آموزان تقویت کند و از تبدیل شدن آن به ابزاری برای تولید منفعلانه محتوا جلوگیری به عمل آورد؟ خطرات بالقوه ای مانند تضعیف روحیه جست وجوی عمیق به دلیل دسترسی آسان به پاسخ های ازپیش ساخته، مسئله اخلاقی صحت و اعتبار منابع پیشنهادی توسط الگوریتم ها و کمرنگ شدن نقش راهبردی معلم به عنوان منتقد و هدایت کننده فرآیند پژوهش، از جمله چالش های مهم در این مسیر هستند. این مقاله با درک این ضرورت، به بررسی نقش هوش مصنوعی در توانمندسازی واقعی دانش آموزان در مهارت های پژوهش و کاوشگری می پردازد و با ارائه چارچوبی متوازن، راهکارهایی برای یکپارچه سازی مسئولانه و اثربخش این فناوری در برنامه های آموزشی ارائه می دهد.

نویسندگان

افسون مرادی عربلوی بیشه

فوق لیسانس تکنولوژی آموزشی

مارال فضلعلی زاده

فوق لیسانس مهندسی کشاورزی

حسام حاجی عباسی

لیسانس جغرافیا