بررسی ضرورت حمایت از خلاقیت معلمان در نظام آموزشی

خلاقیت معلمان در تدریس به عنوان یکی از مولفه های کلیدی آموزش اثربخش، نقشی اساسی در بهبود کیفیت یادگیری و پرورش توانمندی های شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمیت و ضرورت خلاقیت معلمان در فرآیند تدریس و بررسی پیامدهای آن، به شیوه کیفی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. در این پژوهش، منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی و پایان نامه های مرتبط به صورت نظام مند بررسی و داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های خلاقانه تدریس موجب افزایش انگیزه تحصیلی، مشارکت فعال دانش آموزان، یادگیری عمیق و معنادار و رشد تفکر خلاق و انتقادی می شود. همچنین، خلاقیت معلمان با بهبود جو عاطفی کلاس و افزایش رضایت شغلی آنان رابطه معنادار دارد. در مقابل، عواملی نظیر تراکم محتوای درسی، نظام های ارزشیابی سنتی، کمبود زمان و نبود حمایت سازمانی از مهم ترین موانع بروز خلاقیت معلمان شناسایی شدند. نتایج این پژوهش بر لزوم تغییر رویکرد نظام آموزشی از شیوه های سنتی به رویکردهای خلاقانه و فعال تاکید دارد و نشان می دهد حمایت ساختاری و مدیریتی از معلمان، شرط اساسی برای شکوفایی خلاقیت در مدارس است. در مجموع، توجه به خلاقیت معلمان به عنوان یک سرمایه راهبردی می تواند زمینه ساز تحول پایدار در نظام آموزشی و تربیت دانش آموزانی توانمند برای مواجهه با چالش های قرن بیست ویکم باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال ، معلم ، خلاقیت