بررسی اثربخشی تسهیل گری معلم در محیط های یادگیری مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی فراگیران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_13811

تاریخ نمایه سازی: 21 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در جست وجوی الگوهای آموزشی اثربخش برای پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان و پرورش مهارت های ضروری قرن بیست ویکم، یادگیری گروهی به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی مطرح شده است. با این حال، تجربه عملی و پژوهش های متعدد نشان می دهند که صرف گردهم آوردن دانش آموزان در قالب گروه، لزوما به یادگیری عمیق و بهبود نتایج تحصیلی منجر نمی شود و در بسیاری از موارد، بدون هدایت مناسب، می تواند به بروز تعاملات ناکارآمد، مشارکت نابرابر و تثبیت misconceptions بینجامد. در این نقطه، نقش فعال و آگاهانه معلم به عنوان تسهیل گر و راهبر فرآیندهای گروهی به عاملی تعیین کننده تبدیل می گردد. یادگیری گروهی هدایت شده توسط معلم بر این فرض استوار است که کیفیت تعاملات شناختی و اجتماعی درون گروه، نیازمند طراحی، نظارت و مداخله هدفمند از سوی یک متخصص آموزش است. این هدایت شامل مراحلی چون طراحی تکالیف اصیل و چالش برانگیز که نیازمند همکاری واقعی باشد، تشکیل گروه های ناهمگن با درنظرگیری تنوع توانایی ها و دیدگاه ها، آموزش صریح مهارت های همکاری و گفت وگوی موثر، نظارت مستمر بر تعاملات و ارائه بازخوردهای تکوینی در حین کار گروهی، و ایجاد نظام ارزیابی است که هم فرآیند و هم محصول کار گروهی را مورد توجه قرار دهد. مساله اصلی و نیازمند واکاوی دقیق این است که این هدایت ساختاریافته و آگاهانه معلم، چگونه و از چه مکانیسم هایی می تواند بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارد؟ آیا این تاثیر صرفا در افزایش نمرات آزمون های استانداردشده محدود می شود یا دربرگیرنده ارتقای شاخص های کیفی تری مانند درک مفهومی عمیق تر، توانایی کاربرد دانش در موقعیت های جدید، تقویت انگیزه درونی و رشد مهارت های فراشناختی نیز هست؟ از سوی دیگر، چالش عملی پیش روی معلمان، یافتن تعادل میان هدایت موثر و حفظ استقلال گروه است؛ مداخله بیش از حد ممکن است ابتکار عمل را از دانش آموزان بگیرد، در حالی که نظارت ناکافی می تواند به اتلاف وقت و بی نظمی منجر شود. این مقاله با هدف پاسخ به این پرسش ها و بررسی نظام مند تاثیر این رویکرد بر پیشرفت تحصیلی، به دنبال ارائه چارچوبی عملیاتی برای معلمان است تا بتوانند نقش تسهیل گری خود را در محیط های یادگیری مشارکتی به گونه ای ایفا کنند که همکاری گروهی به تجربه ای غنی کننده، عادلانه و اثرگذار بر یادگیری تک تک دانش آموزان تبدیل گردد.

نویسندگان

آرزو عباسی فرید

کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی