یادگیری ترکیبی در بستر کلاس های هوشمند: فرصت ها، چالش ها و راهکارهای اجرایی در مدارس

تحولات فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، ساختارهای سنتی آموزش را دگرگون کرده و زمینه شکل گیری رویکردهای نوین آموزشی را فراهم ساخته است. یکی از مهم ترین این رویکردها، یادگیری ترکیبی است که به تلفیق هدفمند آموزش حضوری و مجازی در یک نظام آموزشی منسجم اشاره دارد (Graham, ۲۰۱۳). در این میان، کلاس های درس هوشمند به عنوان بستر اجرایی یادگیری ترکیبی، امکان بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، محتوای چندرسانه ای و محیط های تعاملی را فراهم می کنند (Bates, ۲۰۱۵).هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد نظری و کاربردی یادگیری ترکیبی در بستر کلاس های هوشمند و تحلیل فرصت ها، چالش ها و راهکارهای اجرایی آن در مدارس است. روش پژوهش مروری–تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های مطالعات نشان می دهد یادگیری ترکیبی می تواند موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت یادگیری خودتنظیمی، بهبود انگیزش تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری شود (Means et al., ۲۰۱۰). همچنین استفاده از فناوری در کلاس های هوشمند امکان شخصی سازی آموزش و دسترسی گسترده به منابع یادگیری را فراهم می سازد (Horn & Staker, ۲۰۱۵).با وجود این مزایا، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت فناوری، نابرابری دسترسی دیجیتال و نیاز به توانمندسازی حرفه ای معلمان وجود دارد (UNESCO, ۲۰۲۱). نتایج این پژوهش نشان می دهد موفقیت یادگیری ترکیبی در گرو طراحی آموزشی هدفمند، حمایت مدیریتی مدارس و ارتقای سواد دیجیتال معلمان است.این مقاله می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی در جهت اجرای موثر یادگیری ترکیبی در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، کلاس درس هوشمند ، آموزش حضوری–مجازی ، فناوری آموزشی ، مدارس هوشمند