نقش سکوت آموزشی در تقویت تفکر عمیق دانش آموزان

در نظام های آموزشی معاصر، تاکید بیش از حد بر گفت وگو، تدریس مداوم و فعالیت های کلامی، گاه فرصت تفکر عمیق و تامل ذهنی را از دانش آموزان سلب می کند. در این میان، «سکوت آموزشی» به عنوان راهبردی تربیتی، می تواند نقش مهمی در پرورش تفکر عمیق، تمرکز ذهنی و پردازش شناختی دانش آموزان ایفا کند. سکوت آموزشی به معنای توقف هدفمند گفتار معلم یا دانش آموز، ایجاد فضای آرام ذهنی و فراهم سازی فرصت اندیشیدن پیش از پاسخ دهی است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش سکوت آموزشی در تقویت تفکر عمیق دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده آگاهانه از سکوت در کلاس درس، موجب افزایش تمرکز، تعمیق یادگیری، بهبود توان تحلیل مفاهیم و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان می شود. همچنین سکوت آموزشی می تواند اضطراب یادگیری را کاهش داده و زمینه مشارکت معنادارتر دانش آموزان را فراهم آورد. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و توجه بیشتر به سکوت هدفمند به عنوان ابزاری تربیتی در فرآیند یاددهی–یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سکوت آموزشی ، تفکر عمیق ، یادگیری معنادار ، تمرکز ذهنی ، کلاس درس