علوم زیستی، علوم محیط زیستی، نوآوری مدیریتی، توسعه پایدار، مدیریت پایدار، داده های تجربی

توسعه پایدار به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای قرن حاضر، نیازمند تصمیم گیری های مدیریتی مبتنی بر شواهد علمی و داده های معتبر است. در این میان، علوم زیستی و محیط زیستی با ارائه داده های تجربی درباره تعامل انسان، محیط زیست و منابع طبیعی، نقش مهمی در شکل گیری نوآوری های مدیریتی ایفا می کنند. هدف این مقاله بررسی نقش علوم زیستی و محیط زیستی در ایجاد رویکردهای نوین مدیریت توسعه پایدار است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی، مطالعات پیشین و گزارش های معتبر انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری یافته های علوم زیستی و محیط زیستی در مدیریت سازمان ها و کسب وکارها می تواند منجر به بهبود بهره وری منابع، کاهش آسیب های زیست محیطی، ارتقای سلامت جامعه و افزایش پایداری اقتصادی شود. همچنین، ادغام داده های تجربی با فرآیندهای مدیریتی زمینه ساز نوآوری در سیاست گذاری ها و تصمیم سازی های کلان خواهد بود. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت توجه مدیران و سیاست گذاران به نقش علوم تجربی به عنوان پایه ای علمی برای تحقق توسعه پایدار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

علوم زیستی ، علوم محیط زیستی ، نوآوری مدیریتی ، توسعه پایدار ، مدیریت پایدار ، داده های تجربی