نقش بازخورد توصیفی و سازنده معلم در تقویت خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

بازخورد آموزشی یکی از موثرترین ابزارهای معلم در هدایت فرایند یاددهی–یادگیری و ارتقای کیفیت تجربه های آموزشی دانش آموزان به شمار می آید. در میان انواع بازخورد، بازخورد توصیفی و سازنده به دلیل تاکید بر فرایند یادگیری، تبیین نقاط قوت و ضعف عملکرد، و ارائه راهکارهای مشخص برای بهبود، نقش برجسته ای در تقویت متغیرهای روان شناختی یادگیری دارد. پژوهش حاضر با رویکردی مروری–تحلیلی و با بهره گیری از روش کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی نقش بازخورد توصیفی و سازنده معلم در تقویت خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. خودکارآمدی تحصیلی به عنوان باور دانش آموز نسبت به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف آموزشی، و انگیزه یادگیری به عنوان نیروی درونی و بیرونی محرک یادگیری، از مهم ترین پیش بین های پیشرفت تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس محسوب می شوند.در مجموع، نتایج این پژوهش مروری حاکی از آن است که بازنگری در شیوه های بازخورددهی معلمان دوره ابتدایی و حرکت از الگوهای سنتی مبتنی بر نمره به سمت بازخوردهای توصیفی و سازنده، می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه یادگیری دانش آموزان مورد توجه سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی ، بازخورد سازنده ، خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، دوره ابتدایی