نقش سکوت های هدفمند معلم در تقویت تفکر و خودکنترلی دانش آموزان

سکوت های هدفمند معلم یکی از راهبردهای کمتر مورد توجه در مدیریت کلاس و فرایند آموزش است که می تواند تاثیر عمیقی بر تفکر، خودتنظیمی و خودکنترلی دانش آموزان داشته باشد. برخلاف سکوت های ناخواسته یا ناشی از ضعف ارتباطی، سکوت هدفمند نوعی کنش آگاهانه آموزشی است که معلم با هدف ایجاد فرصت اندیشیدن، تامل، پردازش شناختی و مسئولیت پذیری رفتاری از آن استفاده می کند. این سکوت ها به دانش آموزان اجازه می دهد تا بدون فشار بیرونی، پاسخ های خود را سامان دهی کرده و کنترل هیجانات و رفتارهای خود را تمرین کنند.پژوهش های تربیتی نشان می دهد که استفاده هوشمندانه از سکوت در کلاس درس می تواند موجب افزایش تمرکز، تعمیق تفکر انتقادی، کاهش رفتارهای تکانشی و تقویت خودکنترلی دانش آموزان شود. سکوت های هدفمند فضای کلاس را از حالت واکنشی و شتاب زده خارج کرده و آن را به محیطی تامل محور و یادگیرنده محور تبدیل می کند. در چنین فضایی، دانش آموزان یاد می گیرند پیش از پاسخ دادن فکر کنند، مسئولیت رفتار خود را بپذیرند و به قوانین نانوشته تعامل آموزشی احترام بگذارند.نتایج مطالعات نشان می دهد که سکوت های هدفمند معلم نه تنها به رشد شناختی دانش آموزان کمک می کند، بلکه نقش مهمی در پرورش مهارت های خودکنترلی، نظم درونی و بلوغ رفتاری آنان دارد. ازاین رو، بهره گیری آگاهانه از سکوت به عنوان یک ابزار آموزشی می تواند به ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری و بهبود فضای روانی و اخلاقی کلاس درس منجر شود.

کلیدواژه ها:

سکوت هدفمند معلم ، تفکر دانش آموز ، خودکنترلی ، نظم درونی ، مدیریت کلاس ، تعامل آموزشی ، رفتار تحصیلی