نقش آموزش و پرورش در ارتقا جایگاه اجتماعی دانش اموزان

در نظام آموزشی ایران، مسیرهای فنی و حرفه ای به ویژه دانش آموزان ها، با وجود اهمیت بالای مهارت آموزی، نسبت به رشته های نظری از جایگاه اجتماعی پایین تری برخوردارند. این نگرش عمومی منفی ریشه در عوامل فرهنگی، رسانه ای، ضعف مشاوره تحصیلی و کمبود پیوند با بازار کار دارد که پیامد آن کاهش جذب دانش آموزان مستعد و تهدید توسعه اقتصادی کشور است. پژوهش حاضر با هدف اصلی «تبیین نقش آموزش و پرورش در ارتقای جایگاه اجتماعی دانش آموزان ها و تغییر نگرش عمومی» و با اهداف فرعی شامل شناسایی عوامل موثر، تحلیل برنامه های درسی، بررسی نقش رسانه ها و مشاوره ها، سنجش ارتباط با بازار کار و ارائه راهکارها انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر گردآوری کتابخانه ای از منابع داخلی و خارجی معتبر بوده و تحلیل داده ها به شیوه محتوایی و مقایسه ای صورت گرفت. یافته ها نشان داد که نگرش عمومی منفی ناشی از کلیشه های فرهنگی، ضعف تصویر رسانه ای و عدم تطابق آموزش ها با نیاز بازار کار است، درحالی که تجارب بین المللی موفق (مانند مدل آموزش دوگانه آلمان) بیانگر نقش تعیین کننده پیوند آموزش و صنعت در ارتقای منزلت دانش آموزان هاست. نتایج بیانگر ضرورت اجرای راهبردهایی چون برندسازی دانش آموزان ها، کمپین های اطلاع رسانی ملی، بازنگری محتوای درسی، استفاده از فناوری های نوین و تقویت همکاری با صنایع است. این پژوهش تاکید دارد که تغییر نگرش عمومی مستلزم هم افزایی ملی و برنامه ریزی بلندمدت آموزش و پرورش با محوریت فرهنگ سازی و توسعه مهارت است.

کلیدواژه ها:

جایگاه اجتماعی ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان.