بازتعریف نقش معلم در عصر هوش مصنوعی: هم افزایی تعامل انسانی و فناوری در کلاس درس»

گسترش روزافزون هوش مصنوعی و فناوری های هوشمند، نظام های آموزشی را با تحولات عمیقی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در نقش معلم را بیش از پیش برجسته کرده است. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری و تحلیل داده های آموزشی، شیوه های سنتی تدریس را به چالش کشیده اند و زمینه ساز تغییر در فرایند یاددهی–یادگیری شده اند. در این میان، پرسش اساسی آن است که نقش معلم در کلاس های درس مبتنی بر هوش مصنوعی چگونه بازتعریف می شود و تعامل انسان و ماشین چه پیامدهایی برای آموزش دارد.پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی جایگاه معلم در عصر هوش مصنوعی می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف تعامل میان معلم و فناوری های هوشمند را در محیط های آموزشی تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی، جایگزین معلم نیست، بلکه ابزاری مکمل برای ارتقای کیفیت آموزش به شمار می رود. نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به راهبر، تسهیل گر و طراح یادگیری تغییر یافته و مسئولیت هایی همچون هدایت شناختی، حمایت عاطفی و پرورش مهارت های تفکر انتقادی و اجتماعی بیش از پیش اهمیت یافته است. نتایج پژوهش همچنین بر ضرورت توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازنگری در برنامه های درسی و توجه به ابعاد اخلاقی و انسانی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش تاکید دارد. تعامل هدفمند و متعادل میان انسان و ماشین می تواند زمینه ساز یادگیری معنادار و اثربخش در کلاس های درس آینده باشد. این پژوهش می کوشد با ارائه چارچوبی مفهومی، به درک بهتر نقش معلم در آموزش هوشمند و تصمیم گیری های آگاهانه آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نقش معلم ، آموزش هوشمند ، تعامل انسان و ماشین ، فناوری های آموزشی