مدل تلفیقی آموزش سنتی و یادگیری ماشینی و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی

چکیدهتحولات فناورانه در دهه های اخیر، رویکردهای آموزشی سنتی را با چالش ها و فرصت های جدیدی مواجه ساخته است. در این میان، یادگیری ماشینی به عنوان یکی از زیرشاخه های هوش مصنوعی، ظرفیت بالایی برای تحلیل داده های آموزشی و بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. با این حال، کنار گذاشتن کامل آموزش سنتی نه امکان پذیر است و نه مطلوب؛ از این رو، رویکردهای تلفیقی که بر هم افزایی میان روش های سنتی و فناوری های هوشمند تاکید دارند، اهمیت فزاینده ای یافته اند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ترکیب آموزش سنتی و یادگیری ماشینی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه بررسی ادبیات پژوهشی و مدل های نوین آموزش هوشمند انجام شده است. در چارچوب پژوهش، کاربردهای یادگیری ماشینی در حوزه آموزش، از جمله تحلیل الگوهای یادگیری، شخصی سازی آموزش و پیش بینی عملکرد تحصیلی، در کنار نقش تعامل معلم–دانش آموز و روش های تدریس سنتی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای مبتنی بر یادگیری ماشینی در کنار آموزش حضوری و معلم محور، می تواند به شناسایی دقیق تر نیازهای یادگیری دانش آموزان، افزایش مشارکت آموزشی و بهبود نتایج تحصیلی منجر شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مدل های تلفیقی، در مقایسه با رویکردهای صرفا سنتی یا کاملا فناورانه، اثربخشی بالاتری در ارتقای عملکرد تحصیلی دارند. با این حال، موفقیت این مدل ها مستلزم آمادگی زیرساختی، توانمندسازی معلمان و توجه به ملاحظات اخلاقی و آموزشی است. این پژوهش بر ضرورت طراحی الگوهای آموزشی متوازن تاکید می کند که در آن فناوری به عنوان ابزار مکمل آموزش سنتی به کار گرفته می شود، نه جایگزین آن.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، یادگیری ماشینی ، آموزش تلفیقی ، عملکرد تحصیلی ، فناوری آموزشی ، یادگیری هوشمند