بازخوانی فلسفه مدینه فاضله فارابی در پرتو آموزش و پرورش پایدار: از آرمان شهر فلسفی تا توسعه انسانی

چکیده فلسفه مدینه فاضله ابونصر فارابی، به عنوان یکی از برجسته ترین نظریه های فلسفه سیاسی اسلامی، چارچوبی آرمانی برای تحقق سعادت فردی و جمعی از طریق هماهنگی عقل، اخلاق، و سیاست ارائه می دهد. این پژوهش با هدف بازخوانی این فلسفه در پرتو مفهوم آموزش و پرورش پایدار، به بررسی ظرفیت های نظریه فارابی برای پاسخگویی به چالش های توسعه انسانی در جهان معاصر می پردازد. با بهره گیری از روش تحلیلی-تطبیقی و تحلیل محتوای کیفی، آثار اصلی فارابی (آراء اهل المدینه الفاضله، سیاسه المدنیه) و منابع معاصر (آثار علامه طباطبایی، مرتضی مطهری، مصباح یزدی، جوادی آملی، و اسناد بین المللی مانند یونسکو) تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که اصول مدینه فاضله، شامل سعادت، عدالت اجتماعی، و همکاری، می توانند بنیانی برای طراحی نظام های آموزشی پایدار فراهم کنند که به رشد عقلانی، اخلاقی، و معنوی افراد و پایداری اجتماعی، اقتصادی، و زیست محیطی منجر شوند. این پژوهش راهکارهای کاربردی مانند برنامه های آموزشی بین رشته ای، ترویج آموزش فراگیر، و تقویت تفکر انتقادی را برای سیاست گذاری های آموزشی در ایران و جهان اسلام پیشنهاد می دهد.