طراحی الگوی مدرسه پویا و یادگیرنده با رویکرد پاسخ گویی به تحولات اجتماعی و آموزشی قرن بیست ویکم

این پژوهش با هدف طراحی الگوی مفهومی مدرسه پویا و یادگیرنده به عنوان نهادی پاسخگو به تحولات سریع اجتماعی، فناورانه و آموزشی قرن بیست ویکم انجام شده است. روش تحقیق، ترکیبی از رویکرد کیفی و مبتنی بر سنتزپژوهی نظری بوده که با تحلیل اسناد بالادستی، مطالعه نظریه های نوین آموزشی و بررسی تجارب موفق بین المللی صورت پذیرفته است. مدل تحلیلی بر اساس نظریه سیستم های پیچیده تطبیقی و یادگیری سازمانی طراحی شده است. یافته ها منجر به طراحی الگویی شش بعدی شده است که ابعاد آن شامل: فلسفه و رهبری تحول گرا، ساختار منعطف و شبکه ای، برنامه درسی زنده و مسئله محور، فرهنگ یادگیری مستمر و مشارکتی، فناوری بهمثابه بستر توانمندساز و ارزیابی پویا و رشد محور است. این الگو بر محوریت «یادگیری چگونه یادگرفتن»، «پرورش عاملیت تغییر»، «سازگاری پویا با عدم قطعیت» و «مسئولیت پذیری اجتماعی» استوار است. تحلیل روابط علی بین ابعاد نشان می دهد که رهبری تحول گرا و فلسفه آموزشی آینده نگر به عنوان موتور محرک، سایر مولفه ها را فعال می سازد. این پژوهش نتیجه می گیرد که مدرسه قرن بیست ویکم باید از نهادی ایستا برای انتقال دانش گذشته نگر، به سازمانی پویا و یادگیرنده تبدیل شود که خود قادر به تکامل مستمر در تعامل با محیط پیچیده است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مدرسه پویا ، سازمان یادگیرنده ، تحولات قرن بیست ویکم ، پاسخگویی آموزشی ، طراحی الگو