کاربرد بازی وارسازی در آموزش ابتدایی و نقش آموزگار در افزایش درگیری شناختی دانش آموزان

یادگیری فعال و معنادار در دوره ابتدایی نقش مهمی در شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و انگیزشی دانش آموزان دارد و روش های سنتی تدریس به تنهایی قادر به ایجاد این سطح از مشارکت و درگیری نیستند. در این راستا، بازی وارسازی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی با بهره گیری از عناصر بازی مانند چالش های مرحله ای، امتیازدهی، نشان ها و بازخورد فوری توانسته انگیزه، مشارکت فعال و درگیری شناختی دانش آموزان را افزایش دهد و یادگیری را به تجربه ای جذاب و تعاملی تبدیل کند. آموزگار در این فرآیند نقش محوری دارد و با طراحی فعالیت های متناسب با اهداف آموزشی، هدایت فعال یادگیری، ارائه بازخورد مستمر و ایجاد فضای حمایتی و تعاملی، می تواند اثرگذاری بازی وارسازی را به حداکثر برساند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-کیفی و به روش کتابخانه ای، به بررسی مبانی نظری بازی وارسازی، نقش آموزگار و اثرات آن بر درگیری شناختی دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که تلفیق بازی وارسازی با یادگیری فعال و گروهی نه تنها انگیزه و علاقه دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی و همکاری اجتماعی آن ها را نیز تقویت می کند و زمینه یادگیری پایدار و معنادار را فراهم می سازد. به طور کلی، این پژوهش تاکید می کند که بهره گیری هوشمندانه از بازی وارسازی و هدایت موثر آموزگار می تواند کلاس درس را به محیطی پویا، تعاملی و یادگیرنده محور تبدیل کرده و کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری در مقطع ابتدایی را به شکل قابل توجهی ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بازی وارسازی ، آموزش ابتدایی ، درگیری شناختی ، یادگیری فعال ، نقش آموزگار.