تحلیل جایگاه هوش مصنوعی و تدریس نوآورانه در توسعه حرفه ای معلمان

در عصر حاضر، همگرایی فناوری های نوین و علوم تربیتی، پارادایم های سنتی آموزش را به چالش کشیده است. هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از پیشران های اصلی انقلاب صنعتی چهارم، نه تنها ابزارهای تدریس را متحول کرده، بلکه ماهیت توسعه حرفه ای معلمان را نیز بازتعریف نموده است. هدف این مقاله، بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی و روش های تدریس نوآورانه در ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان است. در این پژوهش تحلیلی، استدلال می شود که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار کمک آموزشی، به عنوان یک «مربی هوشمند» برای معلمان عمل می کند که می تواند مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده ای را برای ارتقای مهارت های پداگوژیک آنان ترسیم نماید. همچنین، رابطه دیالکتیکی میان تدریس نوآورانه و هوش مصنوعی مورد واکاوی قرار می گیرد؛ جایی که نوآوری در تدریس نیازمند ابزارهای هوشمند است و ابزارهای هوشمند نیز بدون استراتژی های نوآورانه عقیم می مانند. نتایج نشان می دهد که ادغام هوشمندانه این فناوری ها می تواند به کاهش فرسودگی شغلی، افزایش کارایی تدریس و تحقق عدالت آموزشی منجر شود، مشروط بر اینکه چالش های اخلاقی و زیرساختی، به ویژه در بستر بومی ایران، مرتفع گردند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، توسعه حرفه ای معلمان ، تدریس نوآورانه ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری ماشین ، صلاحیت های پداگوژیک ، تحول دیجیتال.