تحلیل تاثیر فناوری و روش های آموزشی نوین بر توسعه مهارت های خودکارآمدی، خودتنظیمی و استقلال دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر فناوری آموزشی و روش های نوین تدریس بر توسعه مهارت های خودکارآمدی، خودتنظیمی و استقلال یادگیری دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر ماهیت توصیفی–همبستگی و با رویکرد کمی صورت گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که از میان آن ها نمونه ای به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی، خودتنظیمی یادگیری و استقلال یادگیری بود که از روایی و پایایی مطلوب برخوردار بودند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد بین استفاده از فناوری آموزشی و روش های نوین تدریس با هر سه متغیر پژوهش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین خودتنظیمی یادگیری نقش مهمی در تبیین استقلال یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. یافته ها نشان می دهد بهره گیری هدفمند از فناوری در کنار رویکردهای آموزشی فعال می تواند زمینه ساز پرورش یادگیرندگانی خودراهبر، مستقل و توانمند باشد. نتایج پژوهش می تواند برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی در جهت بهبود کیفیت آموزش و یادگیری سودمند واقع شود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، روش های آموزشی نوین ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودتنظیمی یادگیری ، استقلال یادگیری