بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان در محیط های آنلاین

هدف اصلی این مقاله، بررسی و تبیین نقش و تاثیر هوش مصنوعی بر ارتقای یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان در بستر آموزش های آنلاین است. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های آموزشی و ضرورت استقلال دانش آموزان در محیط های مجازی، درک چگونگی تعامل ابزارهای هوشمند با مهارت های شناختی و انگیزشی یادگیرندگان اهمیتی حیاتی دارد. این مطالعه با روش توصیفی-مروری و با رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. یافته های به دست آمده نشان داد که هوش مصنوعی از طریق مکانیسم های شخصی سازی محتوا، ارائه بازخوردهای فوری و عملکرد دستیاران آموزشی هوشمند، تاثیر بسزایی بر تقویت مولفه های یادگیری خودتنظیمی دارد. این ابزارها با تنظیم سطح چالش ها متناسب با توانایی دانش آموز، انگیزه درونی و حس خودکارآمدی را افزایش داده و با ارائه گزارش های تحلیلی، مهارت های خودنظارتی و مدیریت زمان را بهبود می بخشند. با این حال، نتایج حاصله هشدار می دهند که وابستگی بیش از حد به این فناوری و فقدان سواد دیجیتال کافی می تواند منجر به تضعیف تفکر انتقادی و تنبلی شناختی شود. در نتیجه، اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای توانمندسازی دانش آموزان دارد، اما تحقق این امر مستلزم آموزش سواد دیجیتال و طراحی سیستم هایی است که به عنوان یار کمکی عمل کرده و جایگزین تفکر و مسئولیت پذیری دانش آموز نشوند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری خودتنظیمی ، آموزش آنلاین ، شخصی سازی یادگیری ، سواد دیجیتال