نقش برنامه ریزی آموزشی در بهبود مدیریت مدرسه

برنامه ریزی آموزشی یکی از ارکان اساسی در ارتقای کیفیت مدیریت مدرسه محسوب می شود و نقش آن در جهت دهی به تصمیم گیری های مدیریتی، سامان دهی فرایندهای آموزشی و تحقق اهداف تربیتی انکارناپذیر است. این مقاله با رویکرد مروری و تحلیلی، به بررسی نقش برنامه ریزی آموزشی در بهبود مدیریت مدرسه می پردازد و تلاش دارد جایگاه آن را به عنوان زیرساخت مفهومی مدیریت آموزشی تبیین کند. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که برنامه ریزی آموزشی با کاهش ابهام در فرایندهای اجرایی، تقویت عقلانیت تصمیم گیری، ارتقای انسجام حرفه ای کارکنان و استقرار نظام پایش کیفی، زمینه ساز گذار مدیریت مدرسه از اداره روزمره به رهبری آموزشی می شود. همچنین برنامه ریزی آموزشی امکان همسویی میان اهداف آموزشی، عملکرد معلمان و نیازهای یادگیری دانش آموزان را فراهم می سازد و مدرسه را به سازمانی یادگیرنده و پاسخ گو تبدیل می کند. نتایج این مقاله بیانگر آن است که بهبود مدیریت مدرسه بدون اتکا به برنامه ریزی آموزشی نظام مند و مبتنی بر شواهد، فاقد پایداری و اثربخشی لازم خواهد بود و توجه به این مولفه می تواند مسیر تحول کیفی در نظام مدیریت مدارس را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، مدیریت مدرسه ، رهبری آموزشی ، اثربخشی مدیریت ، سازمان یادگیرنده