نقش حمایت عاطفی خانواده در موفقیت تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه

حمایت عاطفی خانواده به عنوان یک عامل کلیدی در موفقیت و بهزیستی دانش آموزان با نیازهای ویژه (استثنایی) شناخته می شود. این دانش آموزان به دلیل چالش های شناختی، جسمی، حسی یا هیجانی، علاوه بر نیازهای آموزشی تخصصی، نیازمند محیط خانوادگی پایدار، پاسخگو و سرشار از پذیرش هستند. این مقاله با هدف تبیین نقش چندبعدی حمایت عاطفی خانواده در موفقیت تحصیلی این دانش آموزان، به روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور نظام مند منابع پژوهشی، نگاشته شده است. یافته ها حاکی از آن است که حمایت عاطفی موثر، فراتر از محبت کلی، شامل مولفه های پذیرش بی قید و شرط، ایجاد احساس امنیت و تعلق، تقویت خودپنداره و خودکارآمدی، تنظیم هیجانات و ارتباط موثر با مدرسه است. این حمایت با کاهش استرس و اضطراب، افزایش انگیزش درونی و تاب آوری در دانش آموز، بستر روانی لازم را برای درگیری موثر با فرآیند یادگیری فراهم می کند. همچنین، خانواده های حمایت گر با ایفای نقش تسهیل گر و مدافع، در هماهنگی با متخصصان و معلمان، به شخصی سازی اهداف آموزشی و تضمین تداوم حمایت ها در خانه و مدرسه کمک شایانی می کنند. این مقاله نتیجه می گیرد که موفقیت تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه در گرو رویکردی کل نگر است که در آن مداخلات آموزشی تخصصی با یک پارادایم خانوادهمحور و حمایت عاطفی هدفمند تقویت می شود. سرمایه گذاری بر آموزش و توانمندسازی خانواده ها برای ارائه این حمایت، نه یک اقدام مکمل، بلکه جزء لاینفک برنامه های آموزشی اثربخش برای این گروه از دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی خانواده ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، موفقیت تحصیلی ، تاب آوری ، خودکارآمدی ، پارادایم خانوادهمحور.