بررسی رابطه سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. سلامت روان، به عنوان یک عامل کلیدی در عملکرد کلی فرد، تاثیر مستقیمی بر توانایی های شناختی، انگیزشی و رفتاری دانش آموزان دارد که همگی در فرآیند یادگیری و کسب موفقیت تحصیلی نقش آفرین هستند. مطالعه حاضر با رویکردی کمی و با استفاده از روش همبستگی مقطعی، به دنبال تبیین میزان و جهت این رابطه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، ۳۵۰ نفر برآورد گردید. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه استاندارد سلامت روان (GHQ-۲۸) و معدل تحصیلی ترم گذشته به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی بود. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که همبستگی معناداری بین ابعاد مختلف سلامت روان (از جمله علائم جسمانی، اضطراب و بی خوابی، عملکرد اجتماعی و افسردگی) و پیشرفت تحصیلی وجود دارد. به طور خاص، رابطه معکوس و معناداری بین نشانگان های منفی سلامت روان و معدل تحصیلی مشاهده شد؛ به این معنی که هرچه سطح سلامت روان دانش آموزان پایین تر باشد، عملکرد تحصیلی آن ها نیز کاهش می یابد. این یافته ها بر اهمیت مداخلات جامع روان شناختی در محیط های آموزشی تاکید می کند تا از طریق تقویت سلامت روان دانش آموزان، زمینه برای ارتقاء کیفیت یادگیری و موفقیت تحصیلی فراهم آید. یافته ها دلالت بر لزوم توجه بیشتر نظام های آموزشی به مولفه های غیرشناختی موفقیت تحصیلی دارند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، پیشرفت تحصیلی ، اضطراب ، عملکرد اجتماعی ، افسردگی