واکاوی پدیدارشناختی چالش ها و فرصت های آموزشی در مناطق کم برخوردار: تحلیلی بر تجارب زیسته معلمان و دانشجومعلمان

تدریس در بافت های جغرافیایی و اجتماعی محروم، پدیده ای چندوجهی است که فراتر از انتقال دانش، نیازمند درک عمیق از زیست بوم منطقه است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی پدیدارشناسانه و مروری، به کنکاش در معنای تجربه شده تدریس از نگاه معلمان و دانشجومعلمان در مناطق محروم می پردازد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که زیست جهان معلمان در این مناطق با دوگانه ای از «محدودیت های ساختاری» و «فرصت های وجودی» گره خورده است. از یک سو، معلمان با چالش های عینی نظیر فقر امکانات، ضعف زیرساخت های فیزیکی و فرهنگی، و احساس انزوای حرفه ای دست وپنج نرم می کنند که می تواند منجر به فرسودگی شغلی گردد. از سوی دیگر، همین چالش ها بستری برای رشد مهارت های انطباقی، تاب آوری حرفه ای و شکل گیری پیوندهای عاطفی عمیق میان معلم و شاگرد فراهم می آورد. این پژوهش در نهایت استدلال می کند که پایداری معلمان در این مناطق، نیازمند گذار از حمایت های شعاری به سیاست گذاری های حمایتی ملموس و توسعه حرفه ای هدفمند است.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی آموزشی ، عدالت آموزشی ، تاب آوری معلم ، زیست جهان معلم ، توسعه حرفه ای