واکاوی اهمیت ارزشیابی در آموزش و پرورش و تاثیر آن بر بهبود یادگیری دانش آموزان

ارزشیابی، به عنوان حلقه اتصال میان آموزش و یادگیری، نقشی حیاتی در تضمین کیفیت نظام آموزشی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه انواع ارزشیابی (تشخیصی، فرآیندی و تراکمی) در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. رویکرد این مقاله، گذر از نگاه سنتی به ارزشیابی به عنوان ابزار اندازه گیری صرف، به سمت نگاهی فرآیند محور است که در آن بازخورد سازنده محور اصلی را تشکیل می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از روش های متنوع سنجش نظیر مشاهده، خودارزیابی و ارزشیابی همتایان، نه تنها به شناسایی دقیق نقاط ضعف و قوت یادگیرندگان کمک می کند، بلکه موجب تقویت فراشناخت و مهارت های تفکر انتقادی در آنان می شود. این مطالعه همچنین به تبیین نقش ارزشیابی در اصلاح روش های تدریس معلمان پرداخته و استدلال می کند که تمرکز بر ارزشیابی های «در طول یادگیری»، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان را به طور معناداری افزایش می دهد. در پایان، موانع اجرایی استقرار ارزشیابی موثر بررسی و راهکارهایی برای غلبه بر آن ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی آموزشی ، سنجش تکوینی ، بازخورد سازنده ، تفکر انتقادی ، کیفیت یادگیری