بررسی مشکلات تعلیم و پرورش در کلاس های درس و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان

تعلیم و تربیت به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه جوامع بشری، نقشی حیاتی در شکل گیری آینده افراد و پیشرفت ملی ایفا می کند. در این میان، کلاس درس به عنوان کانون اصلی این فرایند، محیطی است که دانش آموزان در آن با دانش، مهارت ها و ارزش های مورد نیاز برای زندگی اجتماعی و فردی خود آشنا می شوند. با این حال، کلاس های درس همواره با چالش ها و مشکلاتی روبرو بوده اند که می تواند بر کیفیت یادگیری دانش آموزان تاثیر منفی گذاشته و فرایند رسیدن به اهداف آموزشی را مختل کند. این پژوهش با هدف بررسی جامع مشکلات تعلیم و پرورش در کلاس های درس و تحلیل تاثیرات آن ها بر یادگیری دانش آموزان در سطوح مختلف شناختی، عاطفی و مهارتی انجام شده است. روش شناسی تحقیق حاضر، توصیفی–تحلیلی است که با اتکا به مطالعات اسنادی و بررسی ادبیات پژوهشی، به جمع آوری و تحلیل داده ها پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش به صورت مفهومی شامل تمامی نظام های آموزشی، مدارس، کلاس های درس، معلمان و دانش آموزان در سطح ملی و بین المللی است، در حالی که نمونه آماری به صورت مفهومی شامل مجموعه ای از پژوهش های منتشر شده، گزارش های آموزشی، کتب و مقالات مرتبط با موضوع است. ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق، شیوه اسنادی بوده و از طریق مرور نظام مند متون و منابع معتبر علمی صورت گرفته است. یافته های کلی پژوهش نشان می دهد که مشکلات کلاس درس بسیار متنوع و پیچیده بوده و از تراکم دانش آموزان، روش های تدریس سنتی و ناکارآمد، کمبود امکانات و تجهیزات آموزشی، ضعف انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان، چالش های رفتاری و انضباطی، تا مسائل روان شناختی ناشی از محیط یادگیری نامناسب و فشارهای تحصیلی متغیر است. این مشکلات به طور مستقیم و غیرمستقیم بر جنبه های مختلف یادگیری دانش آموزان اثرگذارند؛ از جمله کاهش عمق یادگیری، ضعف در درک مفاهیم پیچیده، کاهش خلاقیت و تفکر انتقادی، افت تحصیلی، کاهش علاقه به تحصیل، مشکلات عاطفی مانند اضطراب و بی انگیزگی، و ناتوانی در کسب مهارت های عملی و کاربردی. فاصله ی میان وضعیت موجود در کلاس های درس و وضعیت مطلوب که یادگیری اثربخش و رشد همه جانبه دانش آموزان را تضمین می کند، امری انکارناپذیر است. این فاصله به دلیل عدم انطباق کامل نظام آموزشی با نیازهای روز، مقاومت در برابر تغییر و نوآوری، و عدم تخصیص منابع کافی برای رفع مشکلات بنیادین کلاس درس ایجاد شده است. در نتیجه گیری، این پژوهش بر ضرورت شناسایی و اولویت بندی مشکلات کلاس درس و اتخاذ راهکارهای علمی و عملی برای بهبود وضعیت تاکید دارد. این راهکارها شامل بازنگری در روش های تدریس، ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان، فراهم آوردن زیرساخت های فیزیکی و تکنولوژیکی مناسب، ایجاد محیطی پویا و انگیزشی برای یادگیری، و توجه به ابعاد روان شناختی و عاطفی دانش آموزان است. در نهایت، پژوهش حاضر به دنبال ارتقای کیفیت فرایند تعلیم و تربیت و کمک به تحقق اهداف آموزشی در سطح کلان است.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، کلاس درس ، مشکلات کلاس درس ، یادگیری دانش آموزان ، کیفیت تدریس ، چالش های آموزشی.