** نقش باورهای فراشناخت و خودکارآمدی در شادکامی دانش آموزان: راهکارهایی برای توسعه تحصیلی و روانی-اجتماعی**

شادکامی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های بهزیستی روانی، نقش تعیین کننده ای در سلامت، عملکرد تحصیلی و کیفیت زندگی دانش آموزان دارد. در دهه های اخیر، پژوهش های روان شناختی نشان داده اند که شادکامی صرفا یک حالت عاطفی گذرا نیست، بلکه متاثر از عوامل شناختی و باورهای عمیق فرد نسبت به خود و فرآیندهای ذهنی خویش است. در این میان، **باورهای فراشناخت** (باورهای فرد درباره تفکر خود) و **خودکارآمدی** (باور فرد به توانایی های خود در انجام تکالیف) به عنوان دو سازه کلیدی، تاثیر قابل توجهی بر سطح شادکامی دانش آموزان دارند. این مقاله با هدف تبیین رابطه این دو متغیر با شادکامی و ارائه راهکارهایی برای تقویت آنها در محیط های آموزشی نگاشته شده است. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که باورهای فراشناختی سازگارانه تری دارند (مانند اطمینان به حافظه و کنترل افکار) و خودکارآمدی تحصیلی و اجتماعی بالاتری را تجربه می کنند، سطوح بالاتری از شادکامی، رضایت از زندگی و خوش بینی را گزارش می دهند. این مقاله بر ضرورت گنجاندن برنامه های آموزشی مبتنی بر تقویت فراشناخت و خودکارآمدی در برنامه درسی مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

باورهای فراشناخت ، خودکارآمدی ، شادکامی ، دانش آموزان ، بهزیستی روانی ، روان شناسی مثبت نگر ، عملکرد تحصیلی