آموزش مهارت های فراشناختی و تاثیر آن بر یادگیری عمیق دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش هدفمند مهارت های فراشناختی بر ارتقاء سطح یادگیری عمیق در دانش آموزان دوره متوسطه می پردازد. یادگیری عمیق، فراتر از حفظ و تکرار اطلاعات سطحی، مستلزم توانایی دانش آموز در سازماندهی، نظارت و ارزیابی فرآیندهای فکری خود است که این مجموعه از توانمندی ها تحت عنوان فراشناخت تعریف می شوند. پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان اثربخشی مداخلات آموزشی متمرکز بر خودآگاهی فراشناختی، راهبردهای کنترل شناختی و تنظیم هیجانات مرتبط با یادگیری انجام شده است. روش تحقیق مورد استفاده، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های تحصیلی مشخصی است که به دو گروه آزمایشی (دریافت کننده آموزش فراشناختی) و کنترل (دریافت کننده آموزش استاندارد) تقسیم شدند. نتایج حاصل از تحلیل های آماری نشان داد که گروه آزمایشی به طور معناداری در آزمون های سنجش درک مفهومی، کاربرد دانش در موقعیت های جدید و استراتژی های خودتنظیمی یادگیری (که شاخص های یادگیری عمیق هستند) نسبت به گروه کنترل پیشرفت بیشتری داشته اند. این یافته ها تاکید می کنند که آموزش صریح و سیستماتیک مهارت های فراشناختی، ابزاری قدرتمند برای تبدیل دانش آموزان از یادگیرندگان منفعل به سازندگان فعال دانش است و نقش محوری در تحقق اهداف آموزش مبتنی بر فهم و انتقال دانش ایفا می کند. این تحقیق توصیه هایی برای ادغام آموزش فراشناخت در برنامه های درسی رسمی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فراشناخت ، یادگیری عمیق ، خودتنظیمی ، راهبردهای شناختی ، عملکرد تحصیلی