مدل های نوین برنامه ریزی درسی بر پایه یادگیری شخصی سازی شده

گذار از نظام های آموزشی صنعتی و یکسان ساز به سمت رویکردهای دانش محور و انسان گرا، ضرورت بازنگری در مدل های سنتی برنامه ریزی درسی را دوچندان کرده است. این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل مدل های نوین برنامه ریزی درسی که بر پایه یادگیری شخصی سازی شده (Personalized Learning) استوار هستند، انجام شده است تا چگونگی پاسخگویی این مدل ها به نیازهای متنوع یادگیرندگان تبیین گردد. روش تحقق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور نظامی (Systematic Review) منابع و پژوهش های معتبر بین المللی در حوزه طراحی آموزشی بوده است. یافته ها نشان می دهد که مدل های نوین با تکیه بر فناوری های هوشمند، تحلیل داده ها و انعطاف پذیری محتوایی، توانسته اند نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و راهنما تغییر دهند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که شخصی سازی با در نظر گرفتن تفاوت های فردی، سبک های یادگیری و علایق شغلی، انگیزه و engagement دانش آموزان را به طور معناداری افزایش می دهد. این مقاله نتیجه می گیرد که پیاده سازی موفق این مدل ها نیازمند تغییر در ساختارهای مدیریتی مدارس، بازنگری در سیستم های ارزشیابی و توسعه حرفه ای معلمان است تا بتوانند به اهداف عدالت آموزشی و کیفیت پایدار دست یابند.

کلیدواژه ها:

یادگیری شخصی سازی شده ، برنامه ریزی درسی ، مدل های نوین آموزشی ، طراحی آموزشی تطبیقی ، فناوری آموزشی ، عدالت آموزشی