انواع طنز در ادبیات معاصر فارسی

ادبیات معاصر فارسی شاهد تحولات بنیادینی در حوزه طنز بوده است که از طنز سنتی و کلامی به سمت طنز اجتماعی، سیاسی و فلسفی حرکت کرده است. این پژوهش با هدف بررسی و طبقه بندی انواع طنز در ادبیات معاصر ایران و تحلیل ویژگی های ساختاری و محتوایی آن انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل آثار برجسته طنزپردازان معاصر بوده است. یافته ها نشان می دهد که طنز در این دوره تنها ابزاری برای سرگرمی نیست، بلکه به سلاحی قدرتمند برای نقد اجتماعی، مبارزه با استبداد و بازاندیشی در باب هویت ملی تبدیل شده است. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تنوع فرم های طنز، از جمله طنز مطبوعاتی، طنز روایی و طنز نمایشی، بازتابی از پیچیدگی های جامعه مدرن ایران است. این مقاله نتیجه می گیرد که طنز معاصر فارسی با تکیه بر عناصر سنتی مانند حکایت و تمثیل و ادغام آن ها با تکنیک های مدرن، توانسته است زبان انتقادی منحصر به فردی را خلق کند که در ادبیات جهان جایگاه ویژه ای دارد.

کلیدواژه ها:

طنز معاصر ، ادبیات فارسی ، طنز اجتماعی ، طنز سیاسی ، ساتیر ، انتقاد ادبی