طراحی برنامه های فرهنگی برای کاهش شکاف دیجیتالی میان نسل ها

شکاف دیجیتالی میان نسل ها یکی از چالش های پیچیده قرن بیست و یکم است که فراتر از دسترسی به فناوری، به تفاوت های عمیق در مهارت ها، نگرش ها و بهره وری از ابزارهای دیجیتال اشاره دارد. این مقاله به بررسی نقش طراحی برنامه های فرهنگی در کاهش این شکاف و ارتقای سواد دیجیتال در میان نسل های مختلف می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چارچوب های فرهنگی و اجتماعی است که می تواند از طریق ایجاد فضاهای یادگیری مشترک، تبادل دانش و تقویت همبستگی بین نسلی، فاصله دیجیتال را پر کند. روش تحقیق در این مطالعه به صورت مرور نظامی و تحلیل انتقادی ادبیات موضوعی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که برنامه های فرهنگی موثر، برنامه هایی هستند که بر یادگیری مشارکتی، احترام متقابل و بومی سازی محتوا تمرکز دارند. این برنامه ها نه تنها به سالمندان در به روزرسانی مهارت های دیجیتال کمک می کنند، بلکه به نسل جوان نیز در درک ارزش های سنتی و توسعه مهارت های ارتباطی یاری می رسانند. نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که کاهش شکاف دیجیتالی نیازمند یک رویکرد چندوجهی است که در آن فرهنگ و آموزش به هم پیوسته عمل می کنند تا جامعه ای منسجم تر و فراگیرتر شکل گیرد.

کلیدواژه ها:

شکاف دیجیتالی ، برنامه های فرهنگی ، یادگیری بین نسلی ، سواد دیجیتال ، همبستگی اجتماعی ، فناوری اطلاعات