تاثیر بین المللی شدن آموزش بر کیفیت یادگیری در مدارس ایران

فرآیند جهانی سازی و بین المللی شدن آموزش در دهه های اخیر، نظام های آموزشی ملی را با چالش ها و فرصت های نوینی روبرو کرده است که نیازمند بازنگری در استانداردها و روش های تدریس است. این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل تاثیر بین المللی شدن آموزش بر کیفیت یادگیری در مدارس ایران انجام شده است تا مشخص شود که ادغام معیارهای جهانی در برنامه درسی و روش های آموزشی، چه پیامدهایی برای عملکرد تحصیلی و مهارت های دانش آموزان ایرانی دارد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و مرور اسناد بین المللی و ملی بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین المللی شدن آموزش از طریق ارتقای سواد زبان انگلیسی، افزایش دسترسی به منابع علمی جهانی و شرکت در آزمون های بین المللی مانند تیمز و پرلز، تاثیر مثبتی بر کیفیت یادگیری و خودکارآمدی دانش آموزان داشته است. با این حال، نتایج حاکی از آن است که چالش هایی نظیر هویت فرهنگی، نابرابری در دسترسی به امکانات و مقاومت در برابر تغییرات ساختاری، مانع از بهره مندی کامل از این پتانسیل ها شده است. این مقاله نتیجه می گیرد که برای بهبود کیفیت یادگیری در مدارس ایران، باید رویکردی متعادل اتخاذ کرد که در آن استانداردهای جهانی با ارزش های بومی و اسلامی تلفیق شوند و عدالت آموزشی در اولویت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بین المللی شدن آموزش ، کیفیت یادگیری ، مدارس ایران ، برنامه درسی بین المللی ، جهانی سازی ، سواد زبان