طراحی سیستم های هوشمند برای سنجش پیشرفت تحصیلی

گسترش روزافزون فناوری های نوین و ظهور هوش مصنوعی، زمینه را برای تحول بنیادین در روش های سنتی ارزشیابی و سنجش تحصیلی فراهم کرده است. این پژوهش با هدف بررسی و تبیین چگونگی طراحی و پیاده سازی سیستم های هوشمند برای سنجش پیشرفت تحصیلی انجام شده است تا نقش این فناوری ها در افزایش دقت، عدالت و شخصی سازی آموزش مشخص گردد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور نظامی (Systematic Review) منابع و پژوهش های معتبر بین المللی در حوزه یادگیری ماشین و آموزش هوشمند بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سیستم های هوشمند با تحلیل داده های عظیم آموزشی (Big Data)، قادرند الگوهای یادگیری دانش آموزان را شناسایی کرده و بازخوردهای به موقع و دقیقی به معلمان و دانش آموزان ارائه دهند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین در پیش بینی افت تحصیلی و شناسایی دانش آموزان در معرض خطر، کارایی مدارس را به شدت افزایش می دهد. این مقاله نتیجه می گیرد که طراحی سیستم های هوشمند نیازمند توجه به اصول اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و تلفیق با قضاوت حرفه ای معلمان است تا بتواند منجر به ارتقای کیفیت آموزشی و عدالت آموزشی شود.

کلیدواژه ها:

سیستم های هوشمند آموزشی ، سنجش پیشرفت تحصیلی ، یادگیری ماشین ، تحلیل داده های آموزشی ، ارزشیابی تطبیقی ، هوش مصنوعی در آموزش