واکاوی نقش ابزارهای کمک آموزشی در تقویت مولفه های یادگیری مشارکتی و تعاملات گروهی فراگیران

در نظام های آموزشی نوین، گذار از یادگیری انفرادی و رقابتی به سمت یادگیری مشارکتی (Collaborative Learning) به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی برای آماده سازی دانش آموزان جهت ورود به جامعه شناخته می شود. مهارت های همکاری و مشارکت گروهی، نه تنها بخشی از اهداف آموزشی، بلکه از جمله مهارت های حیاتی قرن بیست و یکم محسوب می شوند که زیربنای رشد اجتماعی و هوش هیجانی افراد را تشکیل می دهند. با این حال، تحقق این نوع یادگیری در محیط های سنتی و صرفا با تکیه بر سخنرانی معلم، با محدودیت های جدی روبروست. در این راستا، ظهور و گسترش «ابزارهای کمک آموزشی» به عنوان کاتالیزورهای تغییر، پارادایم های آموزشی را به نفع تعاملات گروهی تغییر داده است.ابزارهای کمک آموزشی، از وسایل ملموس و دست ورزی گرفته تا پلتفرم های دیجیتال و نرم افزارهای اشتراکی، فرآیند یادگیری را از حالتی ایستا به وضعیتی پویا و تعاملی تبدیل می کنند. این ابزارها با ایجاد بستری مشترک برای حل مسئله، دانش آموزان را وادار می کنند تا با یکدیگر گفتگو کرده، ایده های خود را به اشتراک بگذارند و برای رسیدن به یک هدف واحد، مسئولیت پذیری جمعی را تمرین کنند. در واقع، نقش این ابزارها تنها در تسهیل درک محتوا خلاصه نمی شود، بلکه آن ها با ایجاد تجربیات مشترک، موجب تقویت پیوندهای گروهی، احترام به آراء مخالف و افزایش توانمندی های ارتباطی می شوند.پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسی دقیق ابزارهای مختلف کمک آموزشی، تحلیل نماید که این وسایل چگونه می توانند ساختار کلاس درس را از یک محیط معلم محور به یک جامعه ی یادگیری کوچک تبدیل کنند. در دنیایی که پیچیدگی مسائل آن نیازمند خرد جمعی است، بررسی نسبت میان ابزارهای آموزشی و مهارت های مشارکتی، ضرورتی انکارناپذیر در راستای تعالی نظام تعلیم و تربیت و رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

کار گروهی ، همکاری ، یادگیری ، برقراری ارتباط ، دانش آموزان ، مشارکت