بررسی تاثیر رویکرد تلفیقی آموزش علوم و ادبیات بر تقویت تفکر خلاق و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف واکاوی اثربخشی آموزش تلفیقی با بهره گیری از حوزه های شیمی (علوم تجربی) و ادبیات فارسی در جهت ارتقای تفکر خلاق و توانمندی حل مسئله در میان دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. گسستگی میان حوزه های علوم پایه و علوم انسانی در نظام آموزشی سنتی، منجر به ایجاد یادگیری تک بعدی در دانش آموزان می گردد. در این مطالعه، چگونگی پیوند میان مفاهیم علمی (رویکرد آزمایشگاهی) و ساختارهای روایی و تخیلی ادبی (رویکرد داستانی) به عنوان یک محرک ذهنی مورد بررسی قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده که با استناد به منابع کتابخانه ای و تحلیل محتوای برنامه های درسی تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تلفیق آزمایش های جذاب شیمی با زبان نمادین و استعاری ادبیات، نه تنها اشتیاق یادگیری را دوچندان می کند، بلکه به دانش آموز اجازه می دهد تا پدیده های علمی را از زوایای خلاقانه تحلیل نماید. این رویکرد به تقویت «تفکر واگرا» کمک کرده و دانش آموز را در مواجهه با مسائل پیچیده، به ارائه راهکارهای بدیع سوق می دهد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که آموزش ابتدایی نیازمند عبور از مرزهای سخت موضوعی و حرکت به سمت «کل نگری» است تا فرآیند حل مسئله به یک مهارت لذت بخش و نهادینه تبدیل شود. در نهایت، راهکارهایی برای تدوین واحدهای یادگیری تلفیقی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، تفکر خلاق ، حل مسئله ، علوم ابتدایی ، ادبیات فارسی ، شیمی کاربردی.