بررسی نقش ارتباط موثر معلم و اولیا در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

ارتباط موثر میان مدرسه و خانواده به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی، رشد شخصیتی و سلامت روانی دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. دوره ابتدایی به دلیل حساسیت سنی دانش آموزان و شکل گیری پایه های یادگیری و رفتارهای اجتماعی، نیازمند تعامل سازنده و مستمر میان معلمان و اولیای دانش آموزان است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش و میزان تاثیر ارتباط موثر معلم و اولیا بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی و شناسایی راهکارهای بهبود این ارتباط می باشد.این پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از ابزارهایی نظیر پرسش نامه، مصاحبه و مشاهده انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی، معلمان و اولیای آنان می باشد. داده های به دست آمده نشان می دهد که تعامل منظم، آگاهانه و هدفمند معلم با اولیا، موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود عملکرد درسی، تقویت اعتمادبه نفس و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که آگاهی اولیا از وضعیت تحصیلی و رفتاری فرزندان، همراه با هماهنگی روش های تربیتی خانه و مدرسه، تاثیر مثبتی بر یادگیری پایدار دانش آموزان دارد.از سوی دیگر، پژوهش نشان داد که موانعی همچون کمبود زمان، ضعف مهارت های ارتباطی، تفاوت نگرش های تربیتی و عدم آشنایی برخی اولیا با شیوه های نوین آموزشی می تواند اثربخشی این ارتباط را کاهش دهد. در پایان، راهکارهایی از جمله برگزاری جلسات آموزشی برای اولیا، استفاده از ابزارهای ارتباطی نوین، تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و ایجاد فضای مشارکتی میان مدرسه و خانواده پیشنهاد شده است. نتایج این پژوهش می تواند مورد استفاده معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و پرورش دانش آموزان دوره ابتدایی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم و اولیا ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، مشارکت خانواده ، تعامل خانه و مدرسه ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری پایدار