نقش درس تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش درس تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی مدرسه ای در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. در شرایطی که نظام آموزشی غالبا بر اهداف شناختی و تحصیلی متمرکز است، توجه به ابعاد روانی-اجتماعی رشد دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تربیت بدنی به عنوان تنها درس رسمی مرتبط با جسم و حرکت، ظرفیت بی بدیلی برای تاثیرگذاری مثبت بر سلامت روان (کاهش استرس و اضطراب، بهبود خلق، افزایش اعتماد به نفس) و توسعه مهارت های اجتماعی (کار تیمی، رعایت قوانین، مدیریت رقابت، تعامل مثبت با همسالان) دارد. این مطالعه به روش کیفی و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با یک دبیر مجرب و فعال تربیت بدنی اجرا شده است. یافته ها نشان می دهد که درس تربیت بدنی، فراتر از یک ساعت تفریح یا فعالیت جسمانی ساده، می تواند به عنوان یک «آزمایشگاه عملی زندگی اجتماعی» عمل کند که در آن مهارت های کلیدی زندگی در بستری پویا و عینی تمرین می شوند. چالش های اصلی شناسایی شده، شامل نگاه حاشیه ای برخی از مسئولان مدارس و خانواده ها به این درس، کمبود امکانات و فضای کافی، و گاهی فشار برای قهرمان پروری به جای ورزش همگانی است. نتیجه گیری کلی پژوهش بر این تاکید دارد که با بازتعریف اهداف درس تربیت بدنی به سمت تاکید بر «سلامت عمومی» و «مهارت های روانی-اجتماعی»، و همچنین آموزش و آگاه سازی مدیران و اولیا، می توان از این ظرفیت غنی برای پرورش دانش آموزانی سالم، شاد، دارای تاب آوری و توانمند در تعاملات اجتماعی بهره برداری کرد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، سلامت روانی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، فعالیت ورزشی مدرسه ای ، رشد همه جانبه.