طراحی و اعتباریابی الگوی تاثیر آموزش تلفیقی ریاضی و هنر بر خلاقیت و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی با نقش میانجی نگرش به ریاضی

هدف این پژوهش، طراحی و اعتباریابی الگویی برای بررسی تاثیر آموزش تلفیقی ریاضی و هنر بر خلاقیت و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی با در نظر گرفتن نقش میانجی نگرش به ریاضی بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و به روش توصیفی-همبستگی (الگو معادلات ساختاری) انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل دادند که از میان آن ها، ۳۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد خلاقیت تورنس، خودکارآمدی ریاضی و نگرش به ریاضی استفاده شد. همچنین، یک برنامه درسی تلفیقی ریاضی-هنر در قالب پروژه های عملی طراحی و به مدت ۱۲ جلسه بر روی گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش تلفیقی ریاضی و هنر به صورت مستقیم و مثبت بر خلاقیت و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان تاثیر می گذارد. همچنین، این آموزش به طور غیرمستقیم و از طریق بهبود نگرش به ریاضی، باعث افزایش خلاقیت و خودکارآمدی ریاضی می شود. برازش مطلوب الگوی پیشنهادی مورد تایید قرار گرفت. در نتیجه، می توان از الگوی تلفیق ریاضی و هنر به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر برای تقویت متغیرهای روان شناختی-آموزشی مهم در دانش آموزان ابتدایی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، ریاضی ، هنر ، خلاقیت ، خودکارآمدی ریاضی ، نگرش به ریاضی ، دانش آموزان ابتدایی.