نقش معلم در جلوگیری از یادگیری سطحی در محیط های مبتنی بر هوش مصنوعی

با پیشرفت فناوری های هوش مصنوعی، محیط های آموزشی دچار تحولات گسترده ای شده اند که فرصت های متنوعی برای یادگیری دانش آموزان فراهم می کنند. با این حال، گرایش به یادگیری سطحی در این محیط ها به دلیل دسترسی سریع به اطلاعات و ارائه پاسخ های آماده، چالشی جدی محسوب می شود. این پژوهش به بررسی نقش معلم در پیشگیری از یادگیری سطحی در محیط های مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد و نشان می دهد که حضور فعال معلم، طراحی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد تحلیلی و استفاده از استراتژی های تعاملی، شرط لازم برای ارتقای یادگیری عمیق است. مطالعه نمونه ها و تحقیقات موردی نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با هدایت انسانی، مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و خودتنظیمی دانش آموزان را تقویت می کند و از گرایش به فعالیت های مکانیکی جلوگیری می نماید. علاوه بر این، طراحی فعالیت های گروهی، پروژه های مبتنی بر مسئله و پرسش های باز، یادگیری فعال و مشارکتی را افزایش می دهد. در این زمینه، ارزشیابی مستمر و بازخورد هدفمند، فرایند یادگیری را پویا کرده و امکان اصلاح مسیر آموزشی را فراهم می آورد. یافته های پژوهش نشان می دهند که هوش مصنوعی تنها ابزار آموزشی است و اثربخشی واقعی آن وابسته به هدایت فعال معلم و طراحی هوشمندانه محیط یادگیری است. بنابراین، ادغام فناوری و هدایت انسانی، رویکردی موثر برای جلوگیری از یادگیری سطحی و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس مدرن محسوب می شود. این پژوهش اهمیت نقش معلم و طراحی استراتژی های یادگیری فعال را در محیط های آموزشی هوشمند برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری سطحی ، یادگیری عمیق ، هدایت معلم ، بازخورد تحلیلی