تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر پیشگیری از رفتارهای پرخطر در دانش آموزان ابتدایی

رفتارهای پرخطر در سنین کودکی، به ویژه در دوره ابتدایی، از جمله چالش های مهم نظام های آموزشی به شمار می روند؛ زیرا شکل گیری بسیاری از الگوهای رفتاری پایدار در همین سال ها آغاز می شود. پیشگیری از این رفتارها نیازمند رویکردی نظام مند، علمی و مبتنی بر آموزش مهارت های فردی و اجتماعی است. آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای پیشگیرانه، می تواند زمینه رشد هیجانی، اجتماعی و شناختی کودکان را فراهم کرده و آنان را در برابر عوامل خطر محافظت کند. این مقاله مروری با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر پیشگیری از رفتارهای پرخطر در دانش آموزان ابتدایی، به تحلیل مبانی نظری، یافته های پژوهش های داخلی و خارجی و سازوکارهای اثرگذاری این آموزش ها می پردازد. نتایج مطالعات نشان می دهد که آموزش مهارت هایی مانند خودآگاهی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری و ارتباط موثر، موجب افزایش خودکنترلی، کاهش پرخاشگری، بهبود روابط اجتماعی و کاهش گرایش به رفتارهای ناسازگارانه می شود. همچنین نقش محیط مدرسه، جو کلاس و همکاری خانواده در اثربخشی این برنامه ها برجسته است. بر اساس یافته ها، اجرای مستمر و ساختاریافته برنامه های مهارت های زندگی در دوره ابتدایی می تواند به عنوان راهبردی پیشگیرانه و بلندمدت در کاهش رفتارهای پرخطر مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رفتارهای پرخطر ، پیشگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش اجتماعی–هیجانی ، خودکنترلی ، جو مدرسه