بحران در کارکرد ارزشیابی آموزشی: از سنجش کمی تا چالش کیفیت یادگیری

این مقاله به بررسی بحران نظام ارزشیابی نمره محور و جایگزین های کیفی آن می پردازد. یافته های این مطالعه مروری نشان می دهد که تمرکز بر نمره با ایجاد اضطراب و انگیزه های بیرونی، به یادگیری سطحی و نابرابری آموزشی منجر می شود. در مقابل، رویکردهای کیفی مانند «کلاس بدون نمره» که بر پایه ی نظریه های ساختن گرایی و خودتعیین کنندگی استوارند، با تاکید بر بازخورد مستمر و فرآیند رشد، شرایط را برای یادگیری عمیق تر فراهم می کنند. با این حال، اجرای این الگوها با چالش های عملی مهمی مانند افزایش بارکاری معلمان و مقاومت سیستم های آموزشی روبرو است. نتیجه گیری کلیدی مقاله ضرورت گذار از ارزشیابی به مثابه ابزار قضاوت، به ارزشیابی به عنوان ابزار گفت وگو و بهبود مستمر یادگیری است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی آموزشی ، نمره دهی ، بازخورد کیفی ، کلاس بدون نمره ، یادگیری عمیق ، انگیزه تحصیلی