بررسی وضعیت مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتهای دارویی در ایران

مقدمه: هدف شرکت ها افزایش کارایی و کسب سود است ولی در عصر اطلاعات و رقابت برای دستیابی به موفقیت باید به انتظارات اجتماعی پاسخ مناسب دهند. بی توجهی شرکت ها به مسئولیت پذیری اجتماعی می تواند مشکلاتی را برای شرکت ایجاد و اقدامات شرکت و رسالت آن را مورد تردید و در نتیجه موفقیت آن را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت های دارویی در ایران در سال ۱۳۹۸ بود. مواد و روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی - مقطعی است. جامعه پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل در شرکت های داروسازی بودند. در این تحقیق ۳۵۴ نفر با روش در دسترس از بین افراد مورد نظر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و مقیاس سنجش مسئولیت پذیری اجتماعی بود. داده ها پس از جمع آوری در نرم افزار آماری SPSS مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: ۶۲/۴٪ نمونه ها مرد، ۵۳/۱۰٪ دارای تحصیلات کارشناسی بودند، ۵۵/۹۰٪ نمونه ها از نظر شغلی در رده مدیر میانی، و ۴۹/۲۰٪ دارای مدرک انسانی بودند. ۳۴/۵٪ نمونه ها دارای سابقه ۵-۱۰ سال و اکثرا (۴۶/۶٪) زیر ۳۰ سال سن داشتند. مولفه های مسئولیت پذیری اجتماعی در تمامی ابعاد ۷ گانه بالاتر از عدد میانه ۳ بود و به ترتیب عوامل سیاسی (۳/۰۹۱/۶۹)، عوامل فرهنگی (۳/۶۹۰/۸۰)، عوامل اجتماعی (۳/۶۵ - ۰/۹۰)، عوامل اخلاقی (۳/۴۵ - ۰/۸۵)، عوامل قانونی (۳/۳۷ - ۰/۸۳)، عوامل اقتصادی (۳/۲۳ - ۰/۷۸) و عوامل زیست محیطی (۳/۱۸ - ۰/۸۶) قرار داشتند. بحث و نتیجه گیری: از دید شرکت های داروسازی، کلیه شاخص های مسئولیت اجتماعی اعم از عامل سیاسی، عامل فرهنگی، عامل اقتصادی، عامل اخلاقی، عامل اجتماعی، شرایط زیست محیطی و عامل قانونی دارای اهمیت می باشند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، اجتماعی ، شرکت های داروسازی ایران