ارائه مدل هوش مصنوعی در مدیریت ریسک فناوری اطلاعات در سیستم بانکی (مطالعه موردی: بانک سپه)

هدف این پژوهش، طراحی مدلی شماتیک برای به کارگیری هوش مصنوعی در مدیریت ریسک فناوری اطلاعات در بانک سپه است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل ۲۰۰ نفر از مدیران و کارشناسان بانک سپه و ۲۰ نفر از خبرگان دانشگاهی و صنعتی بود که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۱۳۲ نفر محاسبه شد. داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته بر مبنای مقیاس لیکرت پنج گزینه ای گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی همچون آزمون تی تک نمونه ای، همبستگی اسپیرمن و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها حاکی از آن است که تمامی مولفه های چهارگانه شناسایی شده (فنی-تکنولوژیک، سازمانی-فرآیندی، انسانی-فرهنگی و محیطی (نظارتی)) تاثیر مستقیم و معناداری بر مدیریت ریسک فناوری اطلاعات دارند. مدل نهایی ارائه شده از برازش مطلوبی برخوردار بوده و می تواند به عنوان نقشه راهی برای بانک سپه در جهت ارتقای تاب آوری سایبری و حرکت به سمت مدیریت ریسک پیش بینی کننده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت ریسک ، فناوری اطلاعات ، صنعت بانکداری ، بانک سپه