تاثیر پارانوئید سازمانی بر عملکرد سازمانی با توجه به نقش میانجی طردشدگی کارکنان (مورد مطالعه کارکنان سازمان حمل و نقل ریلی شهرداری شیراز)

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر پارانوئید سازمانی بر عملکرد سازمانی با توجه به نقش میانجی طردشدگی کارکنان (مورد مطالعه کارکنان سازمان حمل و نقل ریلی شهرداری شیراز) انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان سازمان حمل و نقل ریلی شهرداری شیراز بیش از ۴۰۰ نفر رسمی پیمانی، قراردادی، حکمی بود. روش نمونه گیری برای جامعه پژوهش حاضر روش نمونه گیری تصادفی ساده در دسترس بود. بر اساس فرمول کوکران تعداد ۱۹۶ نفر از کارکنان سازمان حمل و نقل ریلی شهرداری شیراز به عنوان نمونه مورد بررسی و نظرسنجی قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه های پارانوئید سازمانی، جیمز عملکرد سازمانی، پاترسون سکوت دفاعی ون داین و همکاران، طردشدگی در محل کار فریز و همکاران بود. جهت محاسبه پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شده است که پایایی و روایی محتوایی پرسشنامه مورد تایید قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف استاندارد و از آمار استنباطی روش معادلات ساختاری با نرم افزار pls استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که پارانوئید سازمانی بر طردشدگی کارکنان تاثیر مثبت و معنی داری دارد، طردشدگی کارکنان بر عملکرد سازمانی تاثیر منفی و معنی داری دارد. طردشدگی کارکنان در تاثیر پارانوئید سازمانی بر عملکرد سازمانی نقش میانجی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

پارانوئید سازمانی ، عملکرد سازمانی ، طردشدگی