حسابرسی پایدار و گزارشگری اجتماعی؛ ارزیابی عملکرد شرکت ها در حوزه زیست محیطی و اجتماعی از طریق حسابرسی

در دهه های اخیر با افزایش نگرانی ها نسبت به مسائل زیست محیطی و اجتماعی نقش شرکت ها در پایداری و مسئولیت پذیری اجتماعی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در این میان حسابرسی پایداری به عنوان ابزاری نوین جهت ارزیابی عملکرد شرکت ها در حوزه های محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) مطرح شده است. این پژوهش به بررسی نقش حسابرسی پایداری در بهبود، شفافیت، پاسخگویی و اعتماد ذی نفعان نسبت به گزارش های اجتماعی و زیست محیطی شرکت ها می پردازد. در این راستا ضمن تحلیل مبانی نظری و چارچوب های بین المللی گزارشگری پایداری به ارزیابی تاثیر حسابرسی مستقل گزارش های پایداری بر کیفیت افشای اطلاعات غیرمالی شرکت ها پرداخته می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که حسابرسی پایداری می تواند ابزاری موثر در ارتقاء عملکرد شرکت ها در حوزه های زیست محیطی و اجتماعی، کاهش ریسک های مرتبط با پایداری و افزایش ارزش بلندمدت برای ذی نفعان باشد. در نهایت پیشنهاداتی جهت تقویت ساختار حسابرسی پایداری در ایران ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

حسابرسی ، پایدار ، گزارشگری اجتماعی ، ارزیابی عملکرد شرکت ها ، شفافیت