نقش نوآوری و سرمایه رابطه ای بر رابطه بین برون سپاری و عملکرد صادرات مطالعه موردی شرکت ملی صنایع پتروشیمی تهران

امروزه برون سپاری به عنوان یکی از ابزارهای توسعه سازمان ها و ارتقاء بهره وری در قالب کوچک سازی در سال های اخیر مورد توجه مدیران شرکت ها قرار گرفته است. هدف اصلی این تحقیق نقش نوآوری و سرمایه رابطه ای بر رابطه بین برون سپاری و عملکرد صادرات شرکت ملی صنایع پتروشیمی تهران می باشد. در این پژوهش؛ متغیر برون سپاری به عنوان متغیر مستقل؛ عملکرد صادرات به عنوان متغیر وابسته و متغیرهای نوآوری و سرمایه رابطه ای به عنوان متغیرهای میانجی گر می باشند. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه کارکنان ستادی شرکت ملی صنایع پتروشیمی تهران می باشد و تعداد آنها ۳۴۰ نفر می باشد؛ جهت تعیین حداقل حجم نمونه لازم از جدول مورگان استفاده می گردد که بر اساس این جدول تعداد ۱۸۱ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب می شوند. روش نمونه گیری به روش تصادفی ساده می باشد. روش گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای و پیمایشی می باشد. روش آزمون فرضیات تحقیق از طریق تحلیل عاملی و معادلات ساختاری از طریق نرم افزار SmartPLS می باشد. نتایج آزمون فرضیه ها نشان داد برون سپاری بر عملکرد صادراتی شرکت تاثیر مستقیم و معناداری دارد همچنین نقش میانجی سرمایه رابطه ای و نوآوری کارکنان بر رابطه بین برون سپاری بر عملکرد صادراتی شرکت نیز تایید شد.

کلیدواژه ها:

برون سپاری ، عملکرد صادرات ، سرمایه رابطه ای ، نوآوری