مدلهای هوشمند تخصیص اعتبار مبتنی بر هوش مصنوعی بر نابرابری اقتصادی در جوامع

هدف پژوهش بررسی تاثیر مدلهای هوشمند تخصیص اعتبار مبتنی بر هوش مصنوعی بر نابرابری اقتصادی در جوامع است. این مطالعه از نوع کاربردی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده ها از منابع ثانویه معتبر از جمله بانک جهانی، OECD، IMF و گزارش های علمی بین المللی گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل کشورهایی است که به مدت حداقل پنج سال از فناوری های هوش مصنوعی در نظام بانکی خود استفاده کرده اند. تحلیل داده ها به صورت کیفی، کمی و از طریق تحلیل تطبیقی شاخص هایی مانند ضریب جینی و شاخص شمول مالی صورت گرفت. یافته ها نشان داد که استفاده از مدل های هوش مصنوعی در تخصیص اعتبار در صورت همراهی با سیاست های نظارتی و شفافیت، الگوریتمی می تواند به کاهش نابرابری اقتصادی و افزایش عدالت اعتباری منجر شود. همچنین الگوریتم های یادگیری ماشین در بهبود شمول مالی اقشار کم درآمد نقش موثری ایفا کرده اند. در مقابل فقدان نظارت انسانی بر سیستم های AI می تواند به بازتولید تبعیض ساختاری و تشدید نابرابری منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تخصیص اعتبار ، نابرابری اقتصادی ، شمول مالی ، سیاست های نظارتی