سیاست های دولت و مشوق های مالی برای نوآوری سبز

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MMEA02_590

تاریخ نمایه سازی: 21 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، پیامدهای شدید تغییرات اقلیمی از جمله افزایش دما، جهانی، وقوع سیلاب های ویرانگر، خشکسالی های طولانی مدت و کاهش تنوع زیستی ضرورت تحول سریع به سوی اقتصاد سبز و کمک کربن را به یکی از اولویت های اصلی دولت ها و نهادهای بین المللی تبدیل کرده است. در این میان نوآوری های سبز به عنوان موتور محرک این تحول نقش حیاتی در توسعه فناوری های پایدار، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و افزایش بهره وری منابع ایفا می کنند. با این حال چالش های متعددی از جمله هزینه های سنگین تحقیق و توسعه، ریسک های فناوری و بازار و رقابت ناعادلانه با صنایع سنتی آلاینده، مانع از گسترش سریع این نوآوری ها شده است. در پاسخ به این موانع دولت ها در سراسر جهان از ابزارهای سیاستی متنوعی به ویژه مشوق های مالی برای تسریع توسعه و تجاری سازی فناوری های سبز استفاده می کنند. این مشوق ها نه تنها ریسک سرمایه گذاری را کاهش می دهند بلکه با ایجاد بازارهای تضمین شده انگیزه های اقتصادی قدرتمندی برای بخش خصوصی فراهم می آورند. این مقاله به بررسی جامع نقش سیاست های دولتی و مشوق های مالی در تسهیل گذار به اقتصاد سبز می پردازد. در این راستا ابتدا انواع ابزارهای مالی، حمایتی از جمله یارانه های مستقیم، معافیت های مالیاتی، وام های کم بهره، سیستم های قیمت گذاری کربن و حمایت از تحقیق و توسعه با ذکر نمونه های عینی از کشورهای پیشرو تحلیل می شوند، سپس با تمرکز بر تجربیات موفق بین المللی مانند برنامه Energiewende در آلمان، Green New Deal در کره جنوبی و سیاست های پیشگامانه ایالت کالیفرنیا عوامل کلیدی موفقیت این سیاست ها شناسایی می شوند. در ادامه، چالش های اجرایی این مشوق ها، از جمله محدودیت های بودجه ای، مقاومت صنایع آلاینده و نبود چارچوب های نظارتی شفاف، مورد بحث قرار گرفته و راهکارهای عملی برای افزایش اثربخشی آن ها پیشنهاد می شود. این راهکارها شامل تقویت همکاری های بین المللی برای انتقال فناوری، طراحی مکانیزم های نظارتی شفاف و ترویج مشارکت های عمومی خصوصی (PPP) هستند. یافته های این مقاله نشان می دهند که ترکیب هوشمندانه مشوق های مالی با سیاست های تنظیمی مانند استانداردهای سخت گیرانه زیست محیطی و سرمایه گذاری در آموزش نیروی انسانی متخصص می تواند اکوسیستم نوآوری سبز را به طور پایدار تقویت کند. در نهایت این مطالعه با ارائه چشماندازی از آینده سیاست گذاری سبز بر ضرورت تحول نظام مند در الگوهای تولید و مصرف برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار تاکید می ورزد.

نویسندگان

ابوذر محمودی

دانشجوی دکتری اقتصاد گرایش بین الملل و عمومی، دانشگاه تبریز، ایران

سید کمال صادقی

استاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز ایران