اصلاح ساختار بهایابی با تاکید بر حسابداری سبز در صنعت ذوب آهن

افشای اطلاعات مربوط به بهایابی شرکت ها می تواند به افزایش سرمایه گذاری، کاهش عدم اطمینان سرمایه گذاران و در نتیجه کاهش نوسانات قیمت سهام منجر شود. افشای شفاف و قابل اعتماد این اطلاعات اطمینان سرمایه گذاران را افزایش داده و ریسک سرمایه گذاری را کاهش می دهد. به کارگیری حسابداری سبز می تواند به افزایش شفافیت و قابلیت اتکای ساختار بهایابی شرکت ها کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اصلاح ساختار بهایابی با تاکید بر حسابداری سبز در ذوب آهن انجام شد. این پژوهش بر اساس هدف کاربردی، از نظر ماهیت و روش تحقیق همبستگی، از نظر زمانی مقطعی است. جامعه آماری این تحقیق مدیران (مدیران مالی، کارشناسان تولید، کارشناسان فروش، کارشناسان بازاریابی) در شرکت ذوب آهن طی سال ۱۴۰۳ بود که تعداد آنها حدود ۹۵ نفر می باشد. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد و ۷۶ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و از روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس به روش آنلاین استفاده شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون رگرسیون تک متغیره و چندمتغیره) استفاده شد. داده پردازی نیز با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون تک متغیره فرضیه اصلی نشان داد که اصلاح ساختار بهایابی بر حسابداری سبز در شرکت ذوب آهن تاثیر دارد و همه ابعاد بهایابی سبز بر حسابداری سبز در شرکت ذوب آهن تاثیر دارد. از بین ابعاد متغیر مستقل که در معادله رگرسیون وارد شده اند، بهایابی سازمانی بیشترین اثر را بر حسابداری سبز در شرکت ذوب آهن داشته است و بهایابی فنی کمترین اثر را بر روی حسابداری سبز در شرکت ذوب آهن داشته است.

کلیدواژه ها:

بهایابی سازمانی ، بهایابی فنی ، بهایابی محیطی ، بهایابی فردی ، حسابداری سبز