رابطه بین حق الزحمه حسابرسی و بهای تمام شده انجام کار و نقش آن بر سودآوری شرکت های حسابرسی

فعالیت حسابرسی فعالیتی است که افراد و گروه های مختلفی در آن دخیل هستند؛ لذا حق الزحمه حسابرسی نیز تحت تاثیر ویژگی های محیطی و داخلی سازمان ها قرار دارد. یکی از این عوامل که ممکن است بر حق الزحمه حسابرسی موثر باشد، سودآوری شرکت ها می باشد. سودآوری بالا نشان دهنده افزایش درآمد و هزینه معامله است. این شاخص نمای کلی توانایی مدیریت در شرکت است. سنجش اعتبار سودآوری شرکت توسط حسابرسان می تواند منجر به بار کاری بیشتر حسابرسان و ریسک هایی که آنان متحمل می شوند گردد، بنابراین حق الزحمه حسابرسی که باید توسط حسابرسی شونده پرداخت شود بیشتر می شود. حق الزحمه حسابرس در واقع به عنوان هزینه های مالی شرکت می باشد. اگرچه حق الزحمه به طور مستقیم حسابرسی بهای تمام شده انجام کار را تغییر نمی دهد، اما اهمیت بسیاری در تضمین صحت و قابل اعتماد بودن اطلاعات مالی شرکت دارد. بنابراین حق الزحمه حسابرس به طور غیرمستقیم بر بهای تمام شده انجام کار شرکت ها تاثیرگذار است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین حق الزحمه حسابرسی و بهای تمام شده انجام کار و نقش آن بر سودآوری شرکت های حسابرسی انجام شده است و به صورت مروری به بررسی این روابط پرداخته است.

کلیدواژه ها:

حق الزحمه حسابرسی ، بهای تمام شده ، سودآوری